Oemff aan boord van het Lemster Skûtsje!

Granola van Tante Luus aan boord van het Lemster Skutsje

“Hoi Tante Luus!
Ik kom vandaag niet naar It Flinkeboskje om mijn granola bij te vullen want we gaan trainen op het IJsselmeer met het Lemster Skûtsje! En dat is eigenlijk ook de reden voor dit berichtje; het Lemster Skûtsje. We zijn druk bezig om skipper en bemanning maximaal te faciliteren en willen dat zoveel mogelijk met de Lemster ondernemers doen. En daar kom jij dan dus ook in beeld… Ik zie ze al zitten, skipper en bemanning, ’s morgens vroeg op het skût met een bak granola van Tante Luus, voor wat extra powerrr en natuurlijk oemff!”

… stond er in het mailtje dat ik begin mei ontving van Beert. Zijn vrouw Anne en hij zijn Tante Luus fans van het eerste uur. 

Eer en traditie
Toen ik naar Lemmer verhuisde had ik wel een vermoeden dat dat ‘jaarlijkse zeilwedstrijdje alias het Skûtsjesilen’ belangrijk was. Inmiddels weet ik dat dit hét event van het jaar is. Niet alleen in Lemmer maar in heel Friesland. Een soort EK/WK voor Friesland zeg maar. Denk vooral niet dat het alleen maar een vriendschappelijk wedstrijdje is tussen een paar ruige Friese gozers, met Paul & Shark truitjes en rode broekjes, die het fijn vinden om de wind door de haren te voelen wapperen. En tijdens het zeilen ontspannen, met een biertje in de hand, de schoten aantrekken. Maandenlang draait alles om het kampioenschap. Om de eer en de Friese trots. Om de traditie. Sommige van de veertien skûtsjes worden al generaties lang bemand worden door dezelfde families. Zo heb je de familie Meeter die maar liefst vier skûtsjes bemant; Langweer, Leeuwarden, Hûzum en Akkrum. En de familie Visser die respectievelijk het skûtsje van Lemmer, Sneek en Grouw bevaren. Op iedere skûtsje heerst een team spirit waar menig bedrijf nog wat van kan leren. Tussen de bemanningen van de skûtsjes is het in die periode ‘ieder voor zich en God voor ons allen”. Die eerste plek. Dat is wat telt. En als het allemaal achter de rug is, dán drinken ze wel weer gemoedelijk een biertje met elkaar.

Nije Lemster
Ik heb het al eens eerder geschreven, ik heb zelf nooit het gevoel gehad dat ik mij op welke manier dan ook heb hoeven “invechten” in het Friese. Ook al werd ik zeker als die ‘kakmadam uit het Westen (ook al ben ik opgegroeid in Groningen)” beschouwd toen ik hier kwam wonen. Feit blijft, ik ben natuurlijk wel hartstikke import hier. Dus toen ik te horen kreeg dat ik nu een “Nije Lemster” was, voelde dat wel een stukje vriendelijker dan “import”. Ik voel me ook ietwat vereerd (lees: ik vind het waanzinnig gaaf en ben hartstikke ‘grutsk’) om bij te dragen aan dit spektakel. In de ochtend staat er op de ontbijttafel tussen het brood en beleg, dus granola met yoghurt. Voor een beetje “FITaliteit met een bite”!

Granola Skûtsje Powerbite
Speciaal voor de gelegenheid heb ik voor de bemanning een “Granola Skûtsje Powerbite” gemaakt.  Met abrikozen, dadels, cocos, cashewnoten en de Fryske Dúmke granola. Want tijdens de wedstrijden is er natuurlijk geen tijd om uitgebreid te eten. In het heetst van de strijd wordt er hooguit wat water aangereikt door de “roefmanager” en krijgen ze een powerbite voor een beetje extra energie. In eerste instantie had ik bedacht, om een granola bite te maken met pruimen erin. Totdat ik het heldere moment kreeg dat pruimen bekend staan om hun laxerende werking…  Niet bepaald wenselijk als je in het midden van een wedstrijd moet roepen “hey skipper, neem jij de peilstok over, ik moet even naar de wc…”

Fotomomentje
Dames Anne Kuiper en Rixt Ferdinands hebben zich de afgelopen maanden hard gemaakt om de sponsoring rond te krijgen. Met hun tomeloze inzet en enthousiasme hebben ze een groot deel van de Lemster ondernemers zover gekregen om, ieder op hun eigen wijze, bij te dragen. En dit alles onder de noemer “FAN ‘E LEMMER, FOAR DE LEMMER”. De keurslager, de kaaswinkel, de groenteman, de bakker, diverse restaurants uit Lemmer en Tante Luus; we zorgen ervoor dat de mannen (en één dame) gevoed worden. Om wat mooie foto’s met wat crewleden te schieten, gelukzalig etend van de granola, stoned van de ‘Oemff’, voeren we met volgboot en het skûtsje de Brekken op. Leek als ik was, ik wist niet dat een skûtsje geen motor had… De boot wordt dus aan zij van een groot schip, met motor, naar de plek van bestemming gevaren. Na toestemming van schipper Albert Visser uiteraard. Want zomaar even het water op, zo werkt dat niet. Huisfotograaf van Tante Luus, Patrick de Gier, liep al meteen het dek op om te zoeken naar het mooiste licht. We hadden bedacht om de mannen aan boord van het skûtsje te laten eten. Bij brocante winkel Moai Ald in de Lemmer had ik de meest mooie spullen kunnen lenen voor een mooie setting . Maar de traditie liet eten aan boord van het Lemster Skûtsje’ niet toe; dat is ‘not done’! Nu ben ik een sucker voor tradities, dus als een mak lam heb ik dat plan maar laten varen.

Woordje voor de bemanning
Ook al weet ik dat het niet jullie normale habitat is om je te laten fotograferen. Dat jullie liever gewoon zeilen in plaats van poseren, mannen, dank jullie wel voor jullie medewerking en een pracht ochtend met jullie op jullie skûtsje. Anne en Rixt, topmeiden van het eerste uur, dank voor jullie enthousiasme en regelwerk!

Heel veel succes aan allen tussen 30 juli en 12 augustus a.s.! Go Lemmer Go!

2 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *