Trouble in Tante Luus paradise…

granola taartje van tante luus

Hoewel uitgebreid koken mij altijd in hoger sferen brengt, is dat er de laatste tijd niet van gekomen. Geen tijd? Of geen prioriteit? Het zal wel een beetje van beide zijn.

Maar dit weekend was het dan eindelijk weer eens zover. Uren stond ik in de keuken met Spotify als metgezel. Man en kind weten inmiddels dat ze me tijdens mijn kookdrift geen vragen moeten stellen waar ze een nuttig antwoord op willen krijgen. Waar de een gaat hardlopen om zijn hoofd leeg te maken peins, overdenk, verwerk en voel ik als ik kook. Bovendien ben ik dan ook nog eens totaal gefocussed alle kookhandelingen. En als ik dan vragen moet beantwoorden dan kan het voorkomen dat ik a. de vraag überhaupt niet eens heb gehoord en b. mijn antwoord nergens op slaat… Als in “mama, waar liggen mijn sportkleren”? “Kijk maar even in de vitrinekast”. Best zielig eigenlijk voor mijn gezin…

Maar goed. Ik had alles zo goed voorbereid dat wat sloppy en gemakkelijk werd. Ik dacht het me te kunnen permitteren om niet als een havik de grill, met daaronder lamskoteletjes met een kruidenkorstje, in de gaten te houden. Onze gasten staarden op een gegeven moment naar de oven en mijn vriendin zei nog “hé, ik wist niet dat jullie een stoomoven hadden”. Euh, nee die hebben we niet… De stoom uit de oven betekende het einde van het kruidenkorstje. “Na bruin komt zwart” zei een kookdocent van ons altijd op de Hoteleschool. Gelukkig waren de koteletjes zo rijkelijk bedekt met kruidenkorst en kon ik het vlees nog redden. Mijn ego daarentegen was niet te redden. Man, wat kan ik balen van zo’n stomme actie door gewoon niet alert te zijn. Ik, die altijd roep “let op als je de grill gebruikt want dat kan in eens loeihard gaan”.

De rest van het eten was verder lekker en ik had als ‘I’ll be back manier” nog een Pavlova op het menu staan. Bedekt met hangop van de yoghurt van Boer Bart, vermengd met slagroom, vanille en munt. En dan afgetopt met heel veel lekker rood fruit… Niet alleen lekker het ziet er nog eens geweldig uit.

De meringue had ik die ochtend al gemaakt. Mooi verpakt in bakpapier tussen twee bakplaten had ik ze op de eettafel onder de veranda gezet.

Voel je hem al aankomen? Me verheugend op het opbouwen van de meringue haal ik deze uit het bakpapier… Om vervolgens een heel leger mieren te zien ronddartelen op en in mijn meringue. Het enige dat ik kon uitbrengen was “maar we hebben nóóit last van mieren”!

Plan b werd ingezet. Het dessert werd slagroomhangop met rood fruit. Ook lekker hoor maar ik had er flink de P over in…

Omdat ik nog fruit en hangop over had besloot ik om van granola een bodem te maken om er vervolgens een granola hangop fruittaartje van te maken. Hartstikke eenvoudig om te maken, erg lekker en je hebt er geen oven voor nodig!

Het recept zal ik binnenkort plaatsen.

Moraal van dit verhaal? Zorg dat je altijd granola in huis hebt om je toetje te kunnen redden!